تلفن ۰۲۱-۸۸۸۴۸۵۴۷   ۰۲۱-۸۸۳۱۷۰۳۳

پلی الکترولیت کاتیونی و آنیونی

پلی الکترولیت کاتیونی و آنیونی

پلی الکترولیت کاتیونی و آنیونی

شرکت جهان شیمی وارد کننده پلی الکترولیت کاتیونی و آنیونی بعنوان کمک منعقد کننده از کشور چین میباشد جهت خرید و اطلاع از قیمت فروش پلی الکترولیت کاتیونی و آنیونی با ما تماس حاصل فرمایید.

کمک منعقد کننده های پلیمری :

برای ایجاد پل بین لخته ها از پلی الکترولیت های پلیمری استفاده می شود که به آنها کمک منعقد کننده های پلیمری می گویند. این پلیمرها در یک یا چند نقطه با لخته ها، تماس حاصل می کنند.
چنانچه پلیمر و ذره دارای بار الکتریکی متضاد باشند، تماس ناشی از نیروی جاذبه کولنی و اگر هر دو دارای بار یکسان باشند، تماس ناشی از نیروی و اندروالسی است.
امکانهای دیگری مثل تعویض یونی و پیوندهای هیدروژنی هم می توانند باعث ایجاد پل بین ذرات شوند. ممکن است که ماده پلیمری باعث ایجاد پل بین چند ذره شود و تولید لخته های درشت کند.
احتمال دارد که ماده پلیمری کاملاً دور ذره جامد بپیچد و باعث پایداری مجدد ذره گردد. بدین معنی که ماده پلیمری به جای انعقادسازی، عملاً به پایداری ذره کمک نماید.

نکته:

(الف) اگر مقدار پلیمر تزریقی به اندازه مطلوب باشد، پلیمر صرف ناپایدار کردن ذره میشود.
(ب) ذرات ناپایدار شده در اثر برخورد باهم مجتمع شده و تولید لخته می کنند.
(ج) اگر مقدار پلیمر تزریقی بیش از مقدار مطلوب باشد. پلیمر اضافی دوباره جذب ذره ناپایدار شده و آن را دوباره پایدار می کند.
(د) اگر مقدار پلیمر تزریقی بیش از مقدار مطلوب باشد در اثر جذب متوالی پلیمر روی ذره، عملاً ذره را پایدار میسازد.
(و) اگر شدت اختلاط (هم زدن) زیاد باشد ممکن است لخته شکسته شود (این پدیده در اثر طولانی بودن هم زدن هم اتفاق میافتد).
(ه) لخته شکسته شده ممکن است به خاطر جذاب بیش از اندازه مطلوب پلیمر، پایدار بماند.
چنانچه هم زدن شدید باشد ، امکان شکسته شدن لخته ها وجود دارد و حتی ممکن است اجزا شکسته شده لخته در اثر محاصره شدن در زنجیره پلیمری پایدار باقی بمانند.

تزریق پلی الکترولیت :

کمک منعقد کننده ها باید پس از منعقد کننده های معدنی به آب تزریق شوند. این فاصله ی زمانی که حدود یک تا چندین دقیقه میتواند باشد کمک می کند که لخته های ریز توسط منعقد کننده معدنی ایجاد شود نه پلی الکترولیت گران قیمت.
در مورد منعقد کننده های معدنی مثل کلراید آهن یا آلوم برای انجام انعقادسازی به حداقل غلظتی نیاز است اما اگر غلظت استفاده شده بیش از حد مورد نیاز باشد قدرت انعقادسازی کاهش نمییابد؛ اما به علت ویژگی های شیمی فیزیکی پلی الکترولیت ها، در محدوده کوچکی از غلظتشان (که بستگی به نوع مواد معلق و غلظت آنها دارد) بیشترین راندمان انعقادسازی را دارند و در خارج از این محدوده غلظت، عملکرد آنها کاهش می یابد.

پلی الکترولیت ها، محلول های خیلی لزجی هستند و اغلب مقدار کمی از آنها مورد نیاز است. از این رو لازم است که در منطقه ای که پلی الکترولیت به آب تزریق می شود به اندازه ی کافی تلاطم وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که کمک منعقد کننده در همه آب پخش شده است.

تفاوت کار منعقد کننده ها و کمک تا منعقد کننده ها :

در فرآیند ته نشینی، درشتی لخته ها نقش مهمی دارد. در عمل ممکن است شرایطی پیش آید که تعداد ذرات جمع شده در هر لخته کم باشد و در نتیجه لخته ها به اندازه کافی درشت نباشند.
از جمله عوامل مؤثر در ریز شدن لخته ها می توان از وجود رنگ و مواد آلی، pH نامناسب و دمای پایین آب را نام برد. رنگ و مواد آلی می توانند در افزایش انرژی سطوح ذرات مجتمع شده، نقش بازی کنند.
دمای پایین باعث کاهش حرکت براونی می شود که این امر باعث کاهش برخوردهای مؤثر منتهی به جذب ذرات به یکدیگر می شود. در چنین شرایطی استفاده از ماده منعقد کننده بیشتر، عملاً غیراقتصادی می شود؛ چون می تواند تأثیر کمی در درشتتر کردنداشته باشد. راه درست آن است که شرایطی را فراهم کنیم که مقداری از ذرات دور هم جمع شوند.

نکته:

از نظر نیروی جاذبه واندروالسی قادر به جمع کردن ذرات نیستیم، چون لخته های ریز به خاطر اندازه شان نمی توانند آنقدر به هم نزدیک شوند که جاذبه واندروالسی به اندازه محسوسی افزایش یابد؛ اما اگر بتوانیم ذرات را با نخی به تور بیندازیم در آن صورت می توانیم مجتمع های بزرگ تری از داشته باشیم و این، کار کمک منعقد کننده ها است.
این نخها در سطح مولکولی همان زنجیره های طولانی مولکولهای پلیمری هستند و به همین دلیل است که مواد کمک منعقد کننده معمولا پلیمرهای با وزن مولکولی بالا میباشند. دیده می شود که کار منعقد کننده ها و کمک منعقد کننده ها ماهیتاً باهم فرق دارد.

در منعقد کننده ها نیروی دافعه الکترواستاتیکی نقش اصلی را دارد، درحالی که در کمک منعقد کننده ها نیروی جاذبه و دافعه عملاً نقش مهمی ندارند، بلکه به تور افتادن ذرات توسط زنجیره مولکول کمک منعقد کننده، نقش عمده ای دارد.

نکته :

در اولی کوتاهتر کردن دامنه نفوذ میدان الکتریکی ذرات هدف اصلی است، درحالی که در دومی طولانی تر بودن زنجیره رمز موفقیت است .

اگر مقدار منعقد کننده مصرفی بیش از حد لازم باشد، عملاً باعث بهبود اندکی در فرآیند انعقادسازی خواهد شد و می توان تصور کرد که این کار به علت کاهش بیشتر دافعه الکترواستاتیکی شود و در نتیجه ذرات با سهولت بیشتری باهم برخورد مؤثر خواهند داشت.
بنابراین می توان تصور کرد که مصرف بیش از حد لزوم ماده انعقادسازی باعث جبران شرایط غیر بهینه (دما، pH و یا قلیائیت) شود که البته لزوماً باعث غیراقتصادی شدن فرآیند انعقادسازی می شود؛ اما اگر ماده کمک منعقد کننده بیش از حد لزوم باشد، نه فقط باعث افزایش هزینه انعقادسازی می شود، بلکه عملاً می تواند باعث بدتر شدن شرایط انعقادسازی و حتی جلوگیری از انعقادسازی شود.

نکته :

مکانیسم کار بدین صورت است که اگر کمک منعقد کننده پلیمری در محیط زیاد باشد، زنجیره پلیمری دور هر ذره می پیچد و ذره را باردار می کند که در نتیجه، ذرات این گونه باردار شده در اثر نیروی دافعه الکترواستاتیکی علاقه ای به تجمیع نداشته و به صورت ذرات پایدار در می آیند.

بنابراین از نظر فرآیند انعقادسازی، ماده کمک منعقد کننده این تفاوت عمده را با ماده منعقد کننده دارد که اگر بیش از حد لزوم به آب اضافه شود شرایط را بدتر کرده و باعث کمک به پایداری ذرات می شود.

نکته :

شکل مخروطی کلاریفایرها فرآیندهای انعقادسازی و لخته گذاری و حتی صاف کردن همیشه متمایز و مستقل از هم نیستند. در بسیاری از واحدهای تصفیه، واحد کلاریفایر به صورت مخروط ناقصی است که به صورت وارونه قرار دارد که دیواره محفظه زاویهای حدود ۶۰ درجه با خط قائم میسازد .
آبی که باید ذرات معلق آن به کمک مواد منعقد کننده تصفیه شود از نزدیکی ته مخزن به سمت پایین وارد می شود و با یک گردش ۱۸۰ درجه ای به سمت بالای مخزن حرکت میکند. در اینجا مواد منعقد کننده به آب تزریق می شود تا در جریان متلاطم اطراف محوطه آب ورودی، این مواد شیمیایی به خوبی در همه جای آب پخش شوند.

چون هر چه بالاتر برویم سطح مقطع محفظه بیشتر می شود پس سرعت آب در زمان بالا آمدن در محفظه کندتر می شود. در نتیجه، در قسمتهای ته مخزن محیط مناسبی برای انجام لخته گذاری فراهم می شود
در حالی که در قسمت های بالای مخزن فرصت خوبی برای صاف شدن آب بخاطر کاهش سرعت آب فراهم می شود؛ بنابراین هر سه فرآیند انعقادسازی، لخته گذاری و صاف شدن همه در یک مخزن انجام می شود .

برچسب ها

سفارش دادن